Dlaczego warto się zarejestrować?

Międzynarodowy system oznakowania nawigacyjnego

Intensywny rozwój żeglugi morskiej i rozwój kontaktów międzynarodowych stał się powodem do podjęcia prac w celu ujednolicenia przepisów ruchu w regionach przybrzeżnych i na szczególnie często uczęszczanych szlakach morskich. W związku z tym Międzynarodowe Stowarzyszenie Służb Oznakowania Nawigacyjnego IALA (International Association of Lighthouse Aut-horities), działające pod egidą Międzyrządowej Morskiej Organizacji Doradczej IMO (International Martinie Organization) opracowało projekt jednolitego oznakowania nawigacyjnego, zwany systemem A. Projekt został opracowany w 1976 r., początkowo system ten wprowadzono na wodach kanału La Manche, z czasem został wprowadzony w wielu krajach europejskich (W. Brytania, Francja, Belgia, Holandia, RFN i inne).

Polska przystąpiła do tego systemu w roku 1980. Również w tym roku odbyła się kolejna konferencja IALA, na której połączono ?System A" oraz ?System B" w jeden, który nazwano ?Systemem IALA". Państwa, które przyjęły dla znaków bocznych lewej burty kolor czerwony, zaliczono do Regionu A. Natomiast te, które stosują dla niej kolor zielony, do Regionu B (obie Ameryki, Japonia, Filipiny). System wchodzi stopniowo w życie od 1981 r. obejmując swym zasięgiem coraz to nowe państwa (rys. 2.22). System ten odnosi się do stałych i pływających znaków (innych niż latarnie morskie, światła sektorowe, nabieżniki świetlne, stawy, latarniowce oraz duże pławy nawigacyjne), które służą do określania: