|
Wpisany przez Administrator
|
|
Czwartek, 29 Styczeń 2009 14:58 |
Nasze oko, jako oko obserwatora, praktycznie zawsze znajduje się na jakiejś wysokości nad powierzchnią morza, no i ogarnia pewną część tej powierzchni. Linia łącząca oko obserwatora ze środkiem Ziemi jest jego linią pionu. Jeśli przez oko obserwatora przeprowadzimy płaszczyznę prostopadłą do linii jego pionu, będzie to płaszczyzna horyzontu pozornego czyli horyzont obserwatora. Jeżeli zaś płaszczyznę przeprowadzimy prostopadle do linii pionu obserwatora przez środek Ziemi będzie to płaszczyzna horyzontu rzeczywistego czyli horyzont astronomiczny. Słowo "horyzont" pochodzi od greckiego horizon czyli "granica".
Widnokrąg - linia pozornego zetknięcia się morza z niebem widziana przez obserwatora. Im wyżej będzie wzniesione stanowisko obserwatora, tym większy będzie krąg widnokręgu.
Znając wysokość wzniesienia oczu obserwatora (h) można łatwo obliczyć odległość do widnokręgu, co w pewnych sytuacjach może być istotne (np. ocena dystansu dzielącego jacht od brzegu). Odległość liczymy ze wzoru:
d = 2,08 ?h
Wzór możemy wykorzystać i obliczyć odległość do obiektu o znanej wysokości (np. światła latarni morskiej) wykorzystując moment w którym światło kryje się za widnokręgiem. Moment taki najlepiej uchwycić kiedy światło jest widoczne dla stojącego na pokładzie obserwatora a niewidoczne dla obserwatora siedzącego.
|
|
Zmieniony: Czwartek, 29 Styczeń 2009 15:15 |