Dlaczego warto się zarejestrować?

Kompas magnetyczny - najważniejszy z instrumentów nawigacyjnych do wyznaczania kierunku na morzu. Kierunek ten wskazywany jest przez igłę magnetyczną w kompasie.

We Włoszech i Skandynawii kompas znany był już w XIII w. Pierwszy opis kompasu pochodzi z 1269 roku. Jednak dopiero w XIV wieku został wynaleziony i udoskonalony właściwy kompas, czyli taki który jest połączeniem igły magnetycznej i róży wiatrów.

Róza kompasowa - zespół magnesów połączonych z różą wiatrów, który jest główną częścią kompasu.

Kociołek kompasowy - cylindryczne lub półkoliste naczynie, w którym umieszczona jest róża kompasowa. Znacznie ułatwia to obserwację położenia jachtu względem róży kompasowej.

Kompas ustawiony jest w taki sposób, iż linia przeprowadzona przez punkt podparcia róży i przez kreskę kursową przebiega równolegle do płaszczyzny symetrii jachtu: dziób - rufa. Kreska kursowa wskazuje na podziałce róży położenie płaszczyzny symetrii jachtu w stosunku do kierunku północ - południe. Ten kąt to kurs okrętu. Na kociołek kompasowy w razie potrzeby można nakładać namiernik, służący do okreslania kierunku na obiekty obserwowane z jachtu.

Kompas wykorzystujemy głównie podczas żeglugi na otwartym morzu. W pobliżu brzegów, kiedy żeglujemy często tylko na podstawie świateł i znaków nawigacyjnych, kompas służy do określania kierunków na obserwowane z jachtu obiekty, co umożliwia oznaczanie pozycji jachtu na mapie jeżeli nie korzystamy z GPS-a na jachcie.

Każdy jacht powinien być wyposażony w minimum dwa kompasy. Jeden, kompas główny, umieszczony w najlepszym, często najwyższym miejscu na statku (np. okolice zejściówki), aby znajdował się jak najdalej od stalowego kadłuba i nawigator miał jak najszersze pole widzenia dla brania namiarów. Drugi, kompas sterowy, służy sternikowi do trzymania statku na kursie. Zarówno główny jak i sterowy kompas muszą być absolutnie dokładne.