Dlaczego warto się zarejestrować?

Saling - połączenie stengi z bramstengą, na mniejszych jachtach rozpórki do want.

Sążeń - jednostka miary równa 182,9 cm (6 stóp). Używana na angielskich mapach do podawania głębokości.

Segars - nałożony na maszt pierścień, do którego mocuje się przedni lik żagla przy ożaglowaniu gaflowym.

Sejzing - linka służąca do tymczasowego zamocowania cześci osprzętu.

Semafor - system sygnalizacji optycznej między statkami za pomocą dwóch ręcznych chorągiewek.

Siłownia - pomieszczenie, gdzie montowane są: silnik główny, agregaty oraz niektóre urządzenia instalacji elektrycznej.

Skajlajt - zobacz - Świetlik.

Skampaweja - wiosłowo - żaglowa rosyjska galera używana XVIII w.

Slip - urządzenie do wyciągania lub wodowania mniejszych statków na ląd.

Slup - jednostka jednomasztowa z dwoma żaglami - głównym rozpinanym na maszcie - grotem i przednim - fokiem.

Sluter - jednomasztowiec z dwoma sztakslami mocowanymi na dziobie w tym samym miejscu: fok, kliwer.

Snekkar - wiosłowo - żaglowy okręt wojenny Wikingów do ok. 40 wioseł.

Sniga - mniejszy od kogi statek do 100 ton z XIV - XV w.

Sonda - Przyrząd do pomiaru głębokości wody; na jachtach stosowane są sondy ręczne (do 10 m ) i ultradĄwiękowe, pracujące na ogół w 2 zakresach 0-10 m i 0-100 m. Sonda ręczna; ołowianka; ołowiany ciężarek w kształcie stożka lub walca na linie z wplecionymi co 1 m kolorowymi szmatkami (niebieski, czerwony, biały, żółty niebo,dach,ściana,piach), ułatwiającymi szybki odczyt głębokości; u dołu sondy wgłębienie umożliwiające, po nasmarowaniu tłuszczem, pobranie próbek gruntu z dna; sondę ręczną używa się tylko przy małej prędkości jachtu np. przed kotwiczeniem. Sonda ultradĄwiękowa składa się z nadajnika, odbiornika i wyświetlacza cyfrowego; miarą głębokości jest czas między wysłaniem i odbiorem sygnału wysłanego przez nadajnik; współczesne sondy wyposażone są w kilka zsynchronizowanych nadajników i odbiorników , urządzenie przetwarzające i ekran pokazujący profil (ukształtowanie) dna.

SOS - sygnał nadawany za pomocą wszelkich dostępnych środków przez statki potrzebujące natychmiastowej pomocy. Skrót od angielskiego Save Our Souls - Ratujcie Nasze Dusze.

Spardek - pokład środkowej nadbudowy.

Spinaker - dodatkowy żagiel stawiany przy żegludze z wiatrem, lekki, zazwyczaj bardzo kolorowy, rozpinany zazwyczaj na dodatkowym bomie.

Stenga - przedłużenie kolumny masztu.

Stensztag - sztag mocowany na maszcie między salingiem i topem, jeśli na jachcie jest więcej sztagów.

Stenwanta - wanta zamocowana na stendze.

Ster - urządzenie do sterowania statkiem składające się z trzonu, pióra i rumpla.

Sterburta - prawa burta; nazwa pochodzi od tego, że na dawnych żaglowcach używano wiosła sterowego mocowanego na prawej burcie; bakburta

Stermaszt - ostatni maszt licząc od dziobu.

Sterling - deska do prac wywieszona za burtę.

Stewa - część szkieletu, dziobowa - dziobnica, rufowa - tylnica.

Steward - członek załogi usługujący przy posiłkach.

Stępka - kil; główna konstrukcyjna belka szkieletu kadłuba

Stopa - miara długości równa 0,3048 m, używana na angielskich mapach nawigacyjnych do oznaczania zanurzenia statku i w żegludze, np. do oznaczania małych głębokości.

Stopnie żeglarskie - Stopień nadawany na podstawie złożonego egzaminu teoretycznego i praktycznego określający umiejętności i uprawnienia żeglarza.

Striper - rybak wyspecjalizowany w patroszeniu ryb.

Supercargo - osoba sprawiająca opiekę nad ładunkiem statku i reprezentująca właściciela statku.

Szalupa - większa łódĄ na statku, zwykle ratunkowa.

Szebeka - żaglowo-wiosłowy okręt wojenny używany na Morzu Śródziemnym XVIII w.

Szekla - wygięty w podkowę pręt stalowy, na końcach ma otwory do wkładania bolca z gwintem, służący do łączenia ze sobą lin, jak i innych części osprzętu.

Szklanki - uderzenia w dzwon okrętowy odmierzające czas co pół godziny, 8 szklanek na 4 godziny.

Szkuner - statek żaglowy 2-3 masztowy, przedni maszt niższy od tylniego, obecnie szkoleniowy.

Szkuner Rejowy - szkuner, który na przednim maszcie (fokmaszcie) nosi dodatkowo dwie reje lub więcej.

Szkuta - średniowieczny statek żaglowy jednomasztowy 80 - 160 ton.

Szkwał - nagły i krótkotrwały (trwający od kilku do kilkunastu minut) wzrost prędkości wiatru występuje zazwyczaj przed chmurami burzowymi i kłębiastymi; jeśli uderza o powierzchnię wody powodując pienienie zwany jest białym szkwałem; rzadko uderza o pow. wody z taką siłą,że powoduje jej rozpylenie w powietrzu, ograniczając widoczność do kilku metrów.

Szot - lina umocowana do bomu lub rogu szotowego żagla celem ustawienia go pod odpowiednim kątem względem wiatru.

Szplajs - stałe połączenie dwóch lin poprzez splecenie.

Szpona - zobacz - Garda.

Sztafok - pierwszy w stronę dziobu trójkątny żagiel fokmasztu.

Sztag - stalowa lina zabezpieczająca maszt przed wygięciem się, służy również do rozpinania trójkątnych żagli przednich - kliwrów.

Sztaksel - trójkątny żagiel zawieszany przednim likiem na sztagu. Podnoszony na dziobie lub między masztami.

Sztauowanie - rozmieszczanie ładunków w ładowniach statku w sposób zabezpieczający te ładunki przed uszkodzeniem, z uwzględnieniem kolejności ich wyładunku oraz bez naruszenia stateczności statku.

Sztil - zobacz - Flauta.

Sztorman - żeglarz pełniący samodzielną służbę oficera wachtowego.

Sztormlina - lina rozciągnięta na pewnej wysokości nad pokładem, zabezpieczająca członków załogi przed wypadnięciem lub zmyciem przez fale.

Sztormreling - otaczająca pokład bariera z liny podpartej na słupkach (stójkach), chroniąca załogę przed wypadnięciem za burtę.

Sztormtrap - drabina pilotowa - sznurowana z drewnianymi stopniami.

Sztrandowanie - zamierzone wyrzucenia statku na brzeg lub wejście na mieliznę w celu uratowania go przed zatonięciem lub rozbiciem.

Szyb - pionowy przedział przechodzący przez kilka pokładów.

Szyper - potoczna nazwa kapitana mniejszego statku.

Świetlik - okno w pokładzie służące do oświetlenia i wietrzenia.

Ściągacz - urządzenie do regulowania napięcia lin stalowych